Karthaus

Karthaus, to główna miejscowość doliny Senales z ratuszem, bankiem, urzędem pocztowym i przychodnią. Zarówno sklep spożywczy jak i piekarnia świadczą w tej małej miejscowości o jej rozwoju.

W tym czasie klasztor Allerengelsberg w Karthaus zamieszkiwało około 15 mnichów. Z przyczyn reformy politycznej cesarza Józefa II nastąpiło rozwiązanie klasztoru, a w konsekewncji tego pojawiła się dla ludności możliwość nabycia domów ( cel klasztornych ).

Wioska Karthaus ma swoje bardzo stare historyczne korzenie. W roku 1326 powstał tu klasztor o nazwie Karthäuserkloster Allerengelberg, ponieważ żadne inne miejsce nie mogłoby spełnić lepiej wymogu samotności dla 13 – 15 zakonników.
Zakonnicy z Karthaus umiłowali sobie tak bardzo odizolowanie, że nawet posiłki do ich cel podawane były przez zasuwany w drzwiach otwór.

Podczas wojen chłopskich przeciwstawili się chłopi okolicznych gospodarstw klasztorom, ponieważ nie chcieli już dłużej płacic zakonnikom wysokich danin.

W roku 1782 cesarz austriacki Józef II rozwiazał klasztor i przepędził zakonników. Ci zaś poświęcili się ludności w socjalnym i duszpasterskim posługiwaniu ku dobru społeczeństwa, zamiast życ według swoich surowych reguł zakonnych.
Po opuszczeniu klasztoru przez zakonników, okoliczni rzemieślnicy i rolnicy nabyli pusto stojące cele oraz budynki, przedudowując je na domy mieszkalne.

Pożar zniszczył w 1924 roku niemal całą wioseczkę. Nieliczne pozostałości należące do dawniejszego klasztoru zostały w ostatnich latach pod nadzorem krajowego urzędu zabytków odrestaurowane i można je zwiedzać przez cały rok.

Korytarz, który nic nie stracił na swoim pierwotnym uroku, służy w letnich miesiącach miejscowym artystom jako miejsce wystaw.

Od cotygodniowych targowisk latem z pogawędkami po zakupach, po wieczorne koncerty, wszystko to stanowi wspólnotę.

O artystach z doliny Senales, którzy zyskali miedzynarodowe uznanie, świadczy cmetnarz i fontanna znajdująca się na ryneczku.